
۲- احترام به خود ( احساس ارزشمندی )
شخصیت یک انسان مجموعه اصول وارزشهایی است که راهنمای اودر انتخاب روشهای اخلاقی است کودک در جریان رشد اولیه خود از قدرت خویش در انتخاب اعمالش آگاه می شوند همانطور که احساس شخصیت و موجودیت می کند به همان نحونیازمند است خویشتن رادر مقام یک انسان درست و موجه ببیند یا لحاظ رفتار و روش و اعتقاد بپذیرد که انسان خوب و شایسته ای است .
انسان نیاز دارد به خود احترام بگذارد زیرا برای نیل به ارزشها ناگزیر از عمل است وبه منظور آنکه وارد عمل شود نیاز دارد که به ثمره عمل خود ارج نهد به قول مولوی
گرنبودی میل وامید ثمر کی نشاندی باغبان بیخ شجر
برای آنکه انسان خواهان ارزشهایی باشد خود را مستعد لذت بردن از آنها بداند و برای آنکه برای نیکبختی تلاش نماید خود را شایسته آن بداند ( ستوده ، ۱۳۷۴)
۱- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و عزت نفس رابطه معنی داری وجود دارد ؟
۲- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و تایید خویشتن رابطه معنی داری وجود دارد ؟


عزت نفس بالا و پایین
عزت نفس بالا بعنوان یک دیدگاه سالم از خود مورد بررسی قرار گرفته است یعنی دیدگاهی که بطور واقع گرایانه کمبودها و نقاط ضعف رادر برمی گیرد. ولی نه به آن شدتی که منجر به انتقاد شدید از فرد شود شخصی که از عزت نفس برخودار است خودش را به گونه مثبتی ارزشیابی کرده برخورد مناسبی به نظریات مثبت خود و دیگران دارد .
در مقابل کسی که به عزت نفس پایین متبلا است اغلب نوعی نگرش مثبت مصنوعی نسبت به دنیا دارد ودرنا امیدی تلاشی می کند تا به دیگران وخودش نشان دهد که او شخصی لایقی است ویا ممکن است به درون خویش انزوا گزیند واز ارتباط با دیگرانی که از آنها می ترسد. اجتناب نماید. شخص مبتلا به عزت نفس پایین اساسا فردی است که احساس غرور کمی در خودش ادارک کرده است ( بیا بانگرد ، ۱۳۷۳)
۱- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و عزت نفس رابطه معنی داری وجود دارد ؟
۲- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و تایید خویشتن رابطه معنی داری وجود دارد ؟


چه چیزی باعث ضعف نفس می شود
یک روز یک کودک را دیدم که برروی پیش بندش این جمله ها نوشته شده است « من مامانم را دوست دارم ، من بابام را دوست دارم ، من همه را دوست دارم » این پیام می توانست شامل این نیز باشد « من خودم را دوست دارم » بچه ها فکر می کنند ک هر چیزی و هرکسی دوست داشتنی است از جمله خودشان ، آنان زمانی که خودشان هستند و مجبور نیستند تظاهر کنند احساس شادی می کنند آنها عمیقا از زندگی لذت می برند گرایش اساسی به داشتن احساسی خوب نسبت خود ودنیای اطراف چیزی است که همه ما با آن بدنیا می آییم با این حال ، با گذشت زمان ، این تمایل طبیعی به طرق مختلف مورد تهدید قرار می گیرد در این خصوص ، پژوشگران متغیرعای زیادی را بررسی کرده اند از جمله شیوه پرورش بدرفتاری جسمانی یا جنسی ظاهر جسمانی ، جنس و رویدادهای جاری زندگی .
۱- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و عزت نفس رابطه معنی داری وجود دارد ؟
۲- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و تایید خویشتن رابطه معنی داری وجود دارد ؟


شیوه پرورش
به نظر می رسد که کیفیت روابط در کودکی اهمیت اساسی داشته باشد زیرا در این زمان است که بذرهای عزت نفس کاشته می شود تصور می شود که مادر ( یا جانشین مادر ) از این لحاظ نقش محوری ایفا می کند اگر رابطه مادر – فرزند سالم باشد ( یعنی کودک احساس کند که مادرش قادر است به احساسات و نیازهای او به سرعت و بطور موثر واکنش نشان دهدو آنها را درک کند) کودک خواهد توانست در مورد خودو توانایی برقراری روابط شخصی صمیمی در بزرگسالی ، احساس مثبت داشته باشد عقیده براین است که عکس این موضوع نیز در صورت ضعیف بودن رابطه نادر می تواند به اضطراب دایمی ناشی از بی توجهی یاطرد منجر شود .
پیامهایی که کودکان به مرور با گذشت زمان از افراد مهم پیرامون خود در مورد خودشان دریافت می کنند برای عزت نفس آنها بسیارمهم است کودکان معمولا همه چیز را بدون چون و چرا بعنوان حقیقت قبول می کنند.
۱- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و عزت نفس رابطه معنی داری وجود دارد ؟
۲- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و تایید خویشتن رابطه معنی داری وجود دارد ؟


بدرفتاری جسمانی یا جنسی
هر که بیشتر محبت می کند بیشتر کتک می زند . جمله ای است که اغلب برای توجیه بدرفتاری جسمانی با بچه ها بکار می رود این گونه بدرفتاری اغلب دلیل ویژه ای ندارد پیش بینی نشده است وبه مرور زمان در قربانیان احساس درماندگی بوجود می آورد تنبیه جسمانی یا تهدید شدن به آن می تواند عزت نفس را به شدت تحت تاثیر قرار دهد .
آثار بدرفتاری جنسی در دوران کودکی نیز خودرا در سراسر زندگی قربانی نشان می دهد باورهای منفی در باره خود. که از بدرفتاری جنسی دوران کودکی تناشی می شوند . عزت نفس را پایین می آورند قربانیان این گونه بدرفتاری اغلب باوردارند که بی ارزش یابد هستند و نسبت به دیگران احساس حقارت می کنند گایل لیندنفلید۱ در کتاب خود زیر عنوان عزت نفس می گوید حتی ایماو اشاره یا کنایه های جنسی نامناسب ، بی دلیل و غیر مستقیم به کودک نیز می تواند رشد یک خود انگاره مثبت را تهدید کند
۱- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و عزت نفس رابطه معنی داری وجود دارد ؟
۲- آیا بین نگرشهای صمیمانه والدین و تایید خویشتن رابطه معنی داری وجود دارد ؟
